ஷிரடி சாய்பாபாவின் போதனை: 5. பற்று விடு (Detach from Greed)

 ஷிரடி சாய்பாபாவின் போதனை:

5. பற்று விடு (Detach from Greed)

அறிமுகம்:

"பற்று விடு" - மனித வாழ்வின் அடிப்படையான பேராசையிலிருந்து விடுபடுவதைப் பற்றியது. 

இது வெறும் ஒரு தத்துவார்த்தக் கருத்து அல்ல, மாறாக நடைமுறை வாழ்க்கைக்கான ஒரு வழிகாட்டி.

பாபா தனது பக்தர்களுக்கு பல்வேறு கதைகள், சம்பவங்கள் மற்றும் நேரடி அறிவுரைகள் மூலம் இந்தப் போதனையை மீண்டும் மீண்டும் வலியுறுத்தியுள்ளார்.

இந்தப் போதனை, உலக இன்பங்களில் இருந்து பற்றின்மை, பொருள்மீதுள்ள மோகத்தை விடுதல், மற்றவர்களின் தேவைகளை உணர்தல் மற்றும் இறை நம்பிக்கையுடன் வாழ்வது ஆகியவற்றை உள்ளடக்கியது.

"பற்று விடு" என்றால் என்ன?

"பற்று விடு" என்பது வெறுமனே பொருட்களைத் துறப்பது அல்லது துறவறம் பூணுவது அல்ல. இது மனதின் நிலையைக் குறிக்கிறது.

ஒரு பொருளின் மீதுள்ள அதீத ஆசை, உடைமை உணர்வு, இழந்துவிடுவோமோ என்ற பயம், மற்றும் பிறரின் பொருட்களைப் பார்த்து பொறாமைப்படுதல் - இவை அனைத்தும் "பற்று" என்னும் வலையில் அடங்கும்.

இந்தப் பற்று, மன அமைதியை குலைத்து, சந்தோஷத்தை அழித்து, நிம்மதியை இழக்கச் செய்கிறது.

 சாய் பாபா, இந்தப் பற்றிலிருந்து விடுபடுவதன் மூலம், உண்மையான ஆனந்தத்தையும், நிம்மதியையும் அடைய முடியும் என்று போதித்தார்.

பேராசையின் பல்வேறு முகங்கள்:

பேராசை என்பது பணம், செல்வம், அதிகாரம், புகழ், உணவு, ஆடைகள், உறவுகள், ஏன் ஆன்மீக சாதனைகள் மீதும் கூட இருக்கலாம். இது பல்வேறு வடிவங்களில் வெளிப்படுகிறது:

• பொருள் பேராசை: அதிக பணம் சம்பாதிக்க வேண்டும், பெரிய வீடு வாங்க வேண்டும், ஆடம்பரமான பொருட்களை சேர்க்க வேண்டும் என்ற ஆர்வம்.
• அதிகார பேராசை: பிறரை ஆள வேண்டும், தனது விருப்பப்படி அனைத்தும் நடக்க வேண்டும் என்ற எண்ணம்.
• புகழ் பேராசை: தான் மட்டுமே பாராட்டப்பட வேண்டும், தனது பெயர் எங்கும் பரவ வேண்டும் என்ற ஏக்கம்.
• உணர்வு பேராசை: அதீத இன்பத்தை அனுபவிக்க வேண்டும் என்ற தீராத ஆர்வம், அது எந்த வடிவத்தில் இருந்தாலும்.
• ஞான பேராசை: தான் மட்டுமே அனைத்தையும் அறிந்தவன், தன்னுடைய கருத்து மட்டுமே சரியானது என்ற அகங்காரம்.

இவை அனைத்தும் மனிதனை அறியாமையின் இருளில் தள்ளி, அமைதியற்ற நிலைக்கு இட்டுச் செல்கின்றன.

சாய் பாபாவின் "பற்று விடு" போதனை ஏன் முக்கியமானது?

மனித வாழ்வின் அனைத்து துயரங்களுக்கும் மூல காரணம் பற்று தான் என்பதை பாபா உணர்ந்திருந்தார்.

பற்று என்பது ஒரு கயிறு போல, நம்மை உலக இன்பங்களுடன் பிணைத்து வைக்கிறது. இந்தப் பிணைப்பு அறுபடாத வரை, உண்மையான சுதந்திரத்தை அடைய முடியாது. பற்றின்மை என்பது சுதந்திரத்தின் வாசல்.

பாபா தனது பக்தர்களுக்கு "பற்று விடு" என்று போதித்ததன் முக்கிய காரணங்கள்:

1. மன அமைதி: பற்றற்ற மனம் அமைதியுடன் இருக்கும். ஆசைகள் குறையும்போது, மனக்குழப்பங்கள் நீங்கி, தெளிவு பிறக்கும்.
2. திருப்தி: பற்றின்மை என்பது, இருப்பதைக்கொண்டு திருப்தியடையும் மனநிலையை உருவாக்கும். இது எப்போதும் மகிழ்ச்சியாக இருக்க உதவும்.
3. அன்பு: பேராசை நீங்கும்போது, இதயத்தில் அன்பு பெருகும். பிறர் மீது கருணை காட்டவும், அவர்களின் தேவைகளை பூர்த்தி செய்யவும் மனம் தூண்டப்படும்.
4. ஆன்மீக வளர்ச்சி: உலக இன்பங்களில் இருந்து விடுபடும்போது, மனம் இறைவனை நோக்கித் திரும்பும். இது ஆன்மீக வளர்ச்சிக்கு மிகவும் அவசியம்.
5. நம்பிக்கை: பற்றின்மை, இறைவனின் மீது முழு நம்பிக்கையை வளர்க்கிறது. அனைத்தும் அவன் செயல், அவன் விருப்பப்படி நடக்கும் என்ற உணர்வு வரும்.

பாபாவின் கதைகள் மற்றும் சம்பவங்கள் - "பற்று விடு" போதனைக்கு உதாரணமாக:

சாய் பாபா தனது "பற்று விடு" போதனையை வெறும் சொற்களால் மட்டும் போதிக்கவில்லை. தனது வாழ்க்கையிலும், தனது பக்தர்களுடன் நடந்த சம்பவங்கள் மூலமாகவும் இந்தப் போதனையின் ஆழத்தை உணர்த்தினார். இங்கே சில முக்கிய கதைகள் மற்றும் சம்பவங்கள்:

சம்பவம் 1: லக்ஷ்மிபாய் ஷிண்டே மற்றும் அன்னதானம் (பொருள் பேராசை)

• சூழல்: ஷீரடியில் பாபா வாழ்ந்த காலத்தில், லக்ஷ்மிபாய் ஷிண்டே என்ற பக்தை பாபா மீது மிகுந்த அன்பு கொண்டிருந்தார். அவர் தினமும் பாபாவுக்கு உணவும், தண்ணீரையும் கொடுப்பார். பாபா சில சமயம் பசியுடன் இருப்பதாகக் கூறுவார், சில சமயம் உணவு வேண்டாம் என்று கூறுவார்.

• சம்பவம்: ஒருமுறை, பாபா தனது இறுதிக்காலத்தின் முன், லக்ஷ்மிபாயை அழைத்து, அவரிடம் 5 ரூபாய், 9 ரூபாய் என்று மொத்தம் 14 ரூபாய் தக்ஷிணையாகக் கொடுத்தார். இது பாபாவின் "ஸ்ரத்தா" (நம்பிக்கை) மற்றும் "சபுரி" (பொறுமை) என்ற போதனையை நினைவூட்டுவதாகவும் கூறப்பட்டது. ஆனால், இந்த சம்பவத்தின் ஆழமான பொருள் "பற்று விடு" என்பதும் தான். 

• "பற்று விடு" போதனை: பாபா லக்ஷ்மிபாய்க்கு அந்த பணத்தைக் கொடுத்ததன் மூலம், அவர் தனது சொத்துக்களின் மீது பற்று கொள்ளாமல், அதை நல்ல காரியங்களுக்குப் பயன்படுத்த வேண்டும் என்பதை மறைமுகமாக உணர்த்தினார். லக்ஷ்மிபாய் அந்த பணத்தை வைத்துக் கொள்ளவில்லை, அதை ஷீரடியில் அன்னதானம் மற்றும் சேவைக்கு பயன்படுத்தினார். இது பொருள் மீதான பற்றின்மையை வெளிப்படுத்தியது. "செல்வம் என்பது உனது தனிப்பட்ட சொத்து அல்ல, அது இறைவனால் உனக்குக் கொடுக்கப்பட்ட ஒரு பொறுப்பு. அதை நல்ல வழியில் பயன்படுத்த வேண்டும்" என்ற பாபாவின் போதனை இங்கு வெளிப்படுகிறது. செல்வம் குவிப்பதில் உள்ள பற்றை விட வேண்டும் என்பதை உணர்த்தினார்.

சம்பவம் 2: ஷாமா மற்றும் பணத்தின் மீதான பற்று (பொருள் பேராசை)

• சூழல்: ஷாமா, பாபாவின் மிகவும் நெருங்கிய பக்தர்களில் ஒருவர். அவர் சில சமயங்களில் பணத்தின் மீது சற்று பற்று கொண்டிருந்தார்.
• சம்பவம்: ஒருமுறை, ஷாமா ஒரு யாத்திரைக்குச் சென்றபோது, வழியில் ஒரு பாம்பு அவரைக் கடித்துவிட்டது. அவருக்குப் பயம் ஏற்பட்டது. பாபா, ஷாமாவின் கனவில் வந்து, "ஏன் பயப்படுகிறாய்? உன்னுடைய பணத்தின் மீதான பற்றை விடு. நான் உன்னுடன் இருக்கிறேன்" என்று கூறினார்.
• "பற்று விடு" போதனை: இந்த சம்பவம், ஷாமாவின் பணத்தின் மீதான பற்றை நீக்க பாபா மேற்கொண்ட ஒரு முயற்சி. ஷாமாவுக்கு தான் இறந்துவிடுவோமோ என்ற பயம் இருந்தபோது, பாபா அவருக்கு பணத்தின் மீதான பற்றை விட வேண்டும் என்பதை உணர்த்தினார். மரணம் வரும்போது பணம் உதவாது, இறைவனின் நாமமே துணை என்பதை பாபா உணர்த்தினார். பொருள் மீதான ஆசையை விட வேண்டும் என்று தெளிவாகக் கூறினார்.

சம்பவம் 3: ஒரு பணக்கார பக்தர் மற்றும் அன்னதானம் (பொருள் பேராசை, அகங்காரம்)

• சூழல்: ஒரு பணக்கார பக்தர் ஷீரடிக்கு வந்தார். அவர் பாபாவுக்கு நிறைய பணம் காணிக்கையாக அளித்தார். ஆனால், அவர் தனது செல்வத்தைப் பற்றி மிகவும் பெருமைப்பட்டுக்கொண்டார்.
• சம்பவம்: பாபா அந்தப் பணத்தை வாங்க மறுத்து, அந்த பக்தரிடம், "நீ இதை எனக்குக் கொடுக்க வேண்டியதில்லை. உன்னுடைய பணத்தை உன்னுடைய கிராமத்தில் உள்ள ஏழைகளுக்கு உணவு கொடுப்பதற்குப் பயன்படுத்து" என்று கூறினார். அந்த பக்தர் முதலில் தயங்கினார், ஆனால் பாபாவின் வார்த்தைகளில் இருந்த உறுதியைக் கண்டு, அவர் மனமாற்றம் அடைந்து, தனது கிராமத்தில் ஏழைகளுக்கு அன்னதானம் செய்தார்.
• "பற்று விடு" போதனை: இது வெறும் பணத்தின் மீதான பற்றை மட்டும் குறிக்கவில்லை, மாறாக தனது செல்வந்தர் என்ற அகங்காரத்தையும் விடுமாறு பாபா உணர்த்தினார். செல்வம் என்பது பிறருக்கு உதவுவதற்காகவே என்பதை பாபா வலியுறுத்தினார். தனது செல்வம் மீதான பற்றை நீக்கி, அதை தர்ம காரியங்களுக்குப் பயன்படுத்த வேண்டும் என்று போதித்தார்.

சம்பவம் 4: நானாசாகேப் சந்தோர்க்கர் மற்றும் தனது மகனின் மரணம் (உறவுப் பற்று)

• சூழல்: நானாசாகேப் சந்தோர்க்கர், பாபாவின் சிறந்த பக்தர்களில் ஒருவர். அவர் தனது மகன் மீது மிகுந்த அன்பு கொண்டிருந்தார்.
• சம்பவம்: நானாசாகேப் சந்தோர்க்கரின் மகன் திடீரென நோய்வாய்ப்பட்டு இறந்தான். நானாசாகேப் மிகுந்த துயரமடைந்தார். பாபா அவரைத் தேற்றி, "யாரும் யாருக்கும் சொந்தமில்லை. அனைத்தும் இறைவனின் விருப்பமே. மரணம் என்பது ஒரு இயற்கையான சுழற்சி. பற்றை விடு" என்று கூறினார்.
• "பற்று விடு" போதனை: இந்த சம்பவம், உறவுகளின் மீதான அதீத பற்றை விடுமாறு பாபா உணர்த்தியதற்கு ஒரு சிறந்த உதாரணம். உறவுகள் நிலையற்றவை, நிலையானது இறைவன் ஒருவனே. இந்தப் போதனை, இழப்பின் துயரத்திலிருந்து மீண்டு வரவும், நிம்மதியைப் பெறவும் உதவியது. உலகில் உள்ள அனைத்தும் நிலையற்றவை என்பதை உணர்ந்து, அவற்றின் மீது அதீத பற்று வைக்காமல் வாழ வேண்டும் என்று போதித்தார்.

சம்பவம் 5: பாலாசாஹேப் மிர்லிங்கர் மற்றும் தனது குடும்பத்தின் மீதான பற்று (உறவுப் பற்று)

• சூழல்: பாலாசாஹேப் மிர்லிங்கர் ஒரு நல்ல பக்தர். அவர் தனது குடும்பத்தின் மீது மிகுந்த பற்று கொண்டிருந்தார்.
• சம்பவம்: பாலாசாஹேப் ஒருமுறை ஷீரடிக்கு வந்தபோது, பாபா அவரிடம், "நீ ஏன் இவ்வளவு கவலைப்படுகிறாய்? உன்னுடைய குடும்பம் நன்றாக இருக்கிறது. அனைத்தையும் என்னிடம் விட்டுவிடு. உன்னுடைய குடும்பத்தின் மீதான பற்றை விடு" என்று கூறினார்.
• "பற்று விடு" போதனை: இது, ஒரு பக்தர் தனது குடும்பத்தின் மீதும், உறவுகளின் மீதும் வைக்கும் அதீத பற்றின்மையைக் குறிக்கிறது. குடும்ப உறவுகள் முக்கியமானவை என்றாலும், அவற்றின் மீது அதீத பற்று வைப்பது கவலைகளுக்கு வழிவகுக்கும். அனைத்தையும் இறைவனிடம் ஒப்படைத்து, நிம்மதியுடன் வாழ வேண்டும் என்பதை பாபா உணர்த்தினார்.

சம்பவம் 6: தாதாசாகேப் காலே மற்றும் புகழின் மீதான பற்று (புகழ் பேராசை)

• சூழல்: தாதாசாகேப் காலே ஒரு திறமையான வழக்கறிஞர். அவர் தனது திறமையால் புகழ் பெற்றிருந்தார்.
• சம்பவம்: தாதாசாகேப் ஒருமுறை ஷீரடிக்கு வந்தபோது, பாபா அவரிடம், "நீ ஏன் இவ்வளவு பெருமைப்படுகிறாய்? உன்னுடைய திறமை இறைவனால் கொடுக்கப்பட்டது. புகழின் மீதான பற்றை விடு" என்று கூறினார்.
• "பற்று விடு" போதனை: இந்த சம்பவம், ஒருவர் தனது திறமை, அறிவு அல்லது புகழ் ஆகியவற்றின் மீது கொள்ளும் அகங்காரம் மற்றும் பற்றின்மையைக் குறிக்கிறது. அனைத்து திறமைகளும் இறைவனால் கொடுக்கப்பட்டவை என்பதை உணர்ந்து, அடக்கத்துடன் வாழ வேண்டும் என்பதை பாபா உணர்த்தினார். புகழ் நிலையற்றது, இறைவனின் கருணையே நிலையானது என்பதை உணர்த்தினார்.

சம்பவம் 7: ஒரு பக்தர் மற்றும் தனது உணவு மீதான பற்று (உணவுப் பேராசை)

• சூழல்: ஒரு பக்தர் ஷீரடிக்கு வந்திருந்தார். அவர் தனது உணவுப் பழக்கவழக்கங்களில் மிகவும் கவனமாக இருந்தார், குறிப்பாக, அவர் தான் கொண்டு வந்த உணவை மட்டுமே உண்ண விரும்பினார்.
• சம்பவம்: பாபா அந்த பக்தரை அழைத்து, தான் கொடுத்த ஒரு பிடி உடி (விபூதி /புனித சாம்பல்)யை உண்ணச் சொன்னார். அந்த பக்தர் தயங்கினார், ஏனெனில் அது அவரது உணவுப் பழக்கவழக்கங்களுக்கு எதிரானது. பாபா அவரிடம், "நீ ஏன் உன்னுடைய உணவு மீதான பற்றை விட மறுக்கிறாய்? நான் உனக்கு நல்லது மட்டுமே செய்வேன்" என்று கூறினார். பக்தர் இறுதியில் பாபாவின் வார்த்தைகளைக் கேட்டு உடியை (விபூதி/புனித சாம்பல்) உண்டார்.
• "பற்று விடு" போதனை: இது, ஒருவர் தனது பழக்கவழக்கங்கள், விருப்பு வெறுப்புகள் அல்லது உணவு மீதான அதீத பற்று ஆகியவற்றைக் குறிக்கிறது. இந்த பற்று கூட மன அமைதியைக் குலைக்கும். பாபா, இந்த சிறிய பற்றைக் கூட விடுமாறு அறிவுறுத்தினார், இதன் மூலம் மனம் சுதந்திரமடையும் என்பதை உணர்த்தினார்.

சம்பவம் 8: காகாசாகேப் தீக்ஷித் மற்றும் ஆன்மீக சாதனைகள் மீதான பற்று (ஆன்மீக பேராசை)

• சூழல்: காகாசாகேப் தீக்ஷித், பாபாவின் தீவிர பக்தர்களில் ஒருவர். அவர் ஆன்மீக சாதனைகளில் மிகுந்த ஆர்வம் கொண்டிருந்தார்.
• சம்பவம்: ஒருமுறை, காகாசாகேப் தீக்ஷித், தான் ஒரு குறிப்பிட்ட மந்திரத்தை பல முறை உச்சரித்ததாகவும், அதன் மூலம் ஆன்மீக சக்தி பெற்றதாகவும் பாபாவிடம் கூறினார். பாபா புன்னகைத்து, "நீ ஏன் இந்த ஆன்மீக சாதனைகள் மீது பற்று வைக்கிறாய்? உண்மையான பற்றின்மை என்பது, அனைத்து சாதனைகளையும் இறைவனின் திருவடியில் அர்ப்பணிப்பது" என்று கூறினார்.
• "பற்று விடு" போதனை: இந்த சம்பவம், ஒருவர் தான் செய்த ஆன்மீக சாதனைகள் அல்லது பெற்ற ஞானத்தின் மீது கொள்ளும் அகங்காரம் மற்றும் பற்றின்மையைக் குறிக்கிறது. உண்மையான ஆன்மீக முன்னேற்றம் என்பது, இந்த அகங்காரத்தையும், பற்றையும் விடுவதுதான். அனைத்து சாதனைகளும் இறைவனின் கருணையால் நிகழ்ந்தவை என்பதை உணர்ந்து, அடக்கத்துடன் இருக்க வேண்டும் என்பதை பாபா உணர்த்தினார்.

"பற்று விடு" போதனைக்கான நடைமுறை வழிகள்:

பாபா வெறுமனே "பற்று விடு" என்று சொல்லவில்லை, அதை எவ்வாறு செய்வது என்பதையும் தனது வாழ்க்கை மற்றும் போதனைகள் மூலம் உணர்த்தினார்:

1. திருப்தியுடன் வாழ்தல்: இருப்பதைக்கொண்டு திருப்தியடையக் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும். அதிக ஆசைகளைக் குறைத்துக் கொள்ள வேண்டும்.
2. பகிர்ந்து வாழ்தல்: தன்னுடைய செல்வத்தை, ஞானத்தை, அன்பை பிறருடன் பகிர்ந்து கொள்ள வேண்டும். இது பற்றை நீக்கும் சிறந்த வழி.
3. கடவுள் நம்பிக்கை: அனைத்தும் இறைவனின் விருப்பமே, அவன் நமக்குத் தேவையானது அனைத்தையும் வழங்குவான் என்ற முழு நம்பிக்கையுடன் வாழ வேண்டும்.
4. சேவை செய்தல்: தன்னலமற்ற சேவை, பற்றின்மையை வளர்க்கும். பிறரின் தேவைகளை பூர்த்தி செய்வதன் மூலம், நமது சொந்த ஆசைகள் குறையும்.
5. தியானம்: தியானம் மனதை அமைதிப்படுத்தி, ப தெளிவுபடுத்தும். இது பற்றிலிருந்து விடுபட உதவும்.
6. "அல்லா மாலிக்", "சப் கா மாலிக் ஏக்": இந்த மந்திரங்களை பாபா அடிக்கடி கூறுவார். அனைத்தும் இறைவனுக்குச் சொந்தமானவை, அவன் ஒருவனே அனைத்திற்கும் எஜமானன் என்ற உணர்வு, பற்றின்மையை வளர்க்கும்.
7. இழப்புகளை ஏற்றுக்கொள்ளுதல்: வாழ்வில் ஏற்படும் இழப்புகளை (பொருள், உறவு, புகழ்) ஏற்றுக்கொண்டு, மன அமைதியுடன் இருக்கப் பழக வேண்டும்.

"பற்று விடு" போதனை :

நம்முடைய தினசரி வாழ்வில், "பற்று விடு" என்பதை எப்படிப் புரிந்துகொள்வது? சாய் பாபா நம்முடன் நேரடியாகப் பேசுவது போல imagine செய்து கொள்வோம்:

"தம்பி, கேளுடா... இந்த உலகத்துல எல்லாமே நிலையற்றதுதான். பணம், காசு, பங்களா, சொகுசு கார்... இதெல்லாம் இன்னைக்கு இருக்கும், நாளைக்கு என்ன ஆகும்னு யாருக்கும் தெரியாது. நாம ஒரு இடத்துல ஒரு வாடகை வீட்டுல இருக்கோம்னு வெச்சுக்கோ, திடீர்னு வீட்டுக்காரர் காலி பண்ணச் சொன்னா, என்ன பண்ணுவோம்? நாம கஷ்டப்பட்டு சேர்த்த பொருள், ஒரே நாள்ல காணாமப் போயிரலாம். அப்போ மனசுக்குள்ள ஒரு பெரிய பாரம் இறங்கும்ல? அதுதான் பற்று.

நீ ஒரு விஷயத்தை ரொம்பப் புடிச்சிக்கிட்டு, 'இது எனக்குத்தான், இதை நான் விடவே மாட்டேன்'னு நினைக்கும்போது, அது உன்னைக் கட்டிப் போடுற ஒரு கயிறு மாதிரி. அந்தக் கயிறு இறுக்க இறுக்க, மனசுக்குள்ள ஒருவித பயம், பதட்டம், கவலை எல்லாம் வந்துரும். 'ஐயோ! இது போயிருமோ? என்ன ஆகுமோ?' அப்படின்னு தோணும். இதுதான் பேராசை.

ஒரு அம்மா தன் குழந்தை மேல பாசம் வைக்கிறது தப்பில்லடா. ஆனா, 'இந்தக் குழந்தை எனக்கு மட்டுமே சொந்தம், நான் சொல்றபடிதான் கேட்கணும்'னு அது மேல ஒரு அதீத பற்று வெச்சுக்கிட்டா, குழந்தை வளர்ந்து தனியா வாழப் போனதும், அந்த அம்மா மனசுல ஒரு பெரிய வெற்றிடம் உண்டாகும். இதுவும் பற்றுதான்.

நான் சொல்றது என்னன்னா, எதையும் வெறுத்து ஒதுக்கச் சொல்லல. 'பற்று விடு'னா, அது மேல ஒரு அதிகப்படியான ஆசையையோ, உரிமையையோ, இழந்துடுவோமோங்கிற பயத்தையோ விட்டுடுனு அர்த்தம்.

உதாரணத்துக்கு, நீ நல்லாப் படிச்சு பெரிய வேலையில இருக்க. நிறைய சம்பாதிக்கிற. அது நல்லதுதான். ஆனா, அந்தப் பணத்தை மட்டுமே உயிர் மூச்சா நினைச்சு, அதுக்காக என்ன வேணும்னாலும் செய்வேன், அப்படின்னு நினைச்சா, அது பேராசை. அந்தப் பணத்தை ஏழைகளுக்குக் கொடுக்கணும்னு மனசுல ஒரு எண்ணம் வரும்போது, நீ அந்தப் பணத்தின் மேல வெச்ச பற்று கொஞ்சம் கொஞ்சமா குறைய ஆரம்பிக்கும்.

அதே மாதிரி, 'நான் தான் பெரிய ஞானி, நான் தான் எல்லாக் கடவுளையும் கும்பிட்டுட்டு இருக்கேன்'னு நினைக்கிறது கூட ஒரு பற்றுதான். இறைவனை வெறும் சடங்கு சம்பிரதாயங்களுக்குள்ள அடக்க நினைக்கிறது. இந்த அகங்காரத்தையும் விடணும்.

ஒரு தடவை ஒருத்தன் என் கிட்ட வந்தான். 'பாபா! நான் கஷ்டப்பட்டு சம்பாதிச்ச பணம். இதையெல்லாம் உங்களுக்குக் கொடுக்கிறேன்'னு சொன்னான். நான் என்ன சொன்னேன் தெரியுமா? 'அட பைத்தியக்காரா! இது உன்னுடைய பணம் கிடையாது. இறைவன் உனக்குக் கொடுத்தது. இதை நீ எனக்குக் கொடுக்கிறத விட, உன்னுடைய கிராமத்துல இருக்கிற ஏழைகளுக்கு அன்னதானம் பண்ணு. அதுதான் எனக்கு சந்தோஷம்'னு சொன்னேன். அவனும் அப்படியே செஞ்சான். அப்பதான் அவனுக்கு அந்தப் பணத்தின் மேல இருந்த பற்று விட்டுப் போச்சு. உண்மையான சந்தோஷத்தை அனுபவிச்சான்.

இன்னொரு சமயம், என் கூடவே இருந்த ஷாமான்னு ஒருத்தன், பணத்து மேல கொஞ்சம் ஆசை உள்ளவன். ஒரு தடவை அவன் யாத்திரை போறப்போ, பாம்பு கடிச்சிடுச்சு. பயந்து நடுங்கிட்டு இருந்தான். நான் அவன் கனவுல போய், 'ஏன் பயப்படுறடா? பணம், காசு எல்லாம் நிரந்தரமில்லை. உன் பற்றை விட்டுடு. நான் உன்னோட இருக்கேன்'னு சொன்னேன். அதுக்கு அப்புறம் அவன் நல்லாயிட்டான். அவனுக்கு பணத்து மேல இருந்த ஆசை கொஞ்சம் கொஞ்சமா குறைஞ்சு போச்சு.

ஆக, 'பற்று விடு'ன்னா, நீ உன்னுடைய மனச அவிழ்த்து விடுனு அர்த்தம். எந்த ஒரு விஷயத்தாலும் நீ கட்டுப்படாம, சுதந்திரமா, நிம்மதியா வாழணும். அப்போதான் உன்னுடைய உண்மையான சந்தோஷத்தை நீ உணர முடியும்.

எல்லாமே இறைவன் செயல். அவன் விருப்பமில்லாம ஒரு அணுவும் அசையாது. இந்த உண்மைய புரிஞ்சுக்கிட்டா, உனக்கு எது மேலயும் பற்று இருக்காதுடா. கவலையும் இருக்காது. நீயும் அமைதியா இருப்ப, மத்தவங்களும் அமைதியா இருப்பாங்க. இதுதான் நான் உனக்கு சொல்ல வர்ற பெரிய பாடம்."

முடிவுரை:

ஷீரடி சாய் பாபாவின் "பற்று விடு" போதனை, மனித குலத்திற்கு அவர் அளித்த மிக முக்கியமான அறிவுரைகளில் ஒன்றாகும். இது வெறும் தத்துவார்த்தக் கருத்து அல்ல, மாறாக நிம்மதியான,

அர்த்தமுள்ள வாழ்வுக்கான ஒரு நடைமுறை வழிகாட்டி.

பொருள், உறவுகள், புகழ், அகங்காரம், ஏன் ஆன்மீக சாதனைகள் மீதான பற்றை விடுவதன் மூலம், ஒருவன் உண்மையான சுதந்திரத்தையும், மன அமைதியையும், ஆன்மீக வளர்ச்சியையும் அடைய முடியும் என்பதை பாபா தனது வாழ்க்கை மற்றும் போதனைகள் மூலம் உணர்த்தினார்.

இந்த போதனையைப் பின்பற்றி, நாம் அனைவரும் பேராசையிலிருந்து விடுபட்டு, நிறைவான வாழ்க்கையை வாழ சாய் பாபா நம்மை ஆசீர்வதிப்பார். "அனைவரும் பற்றை விட்டு, இறைவனை நம்பி, நிம்மதியுடன் வாழ வேண்டும்" என்பதே பாபாவின் இறுதிப் பேரொளி.